“Afspraak is afspraak. Ja is ja en nee is nee.” Wie Ton Regeer omschrijft, komt al snel uit bij woorden als loyaal, direct en vasthoudend. Zelf noemt hij het liever nuchterheid. “Als ik ergens in geloof, dan ga ik ervoor. Obstakels lossen we onderweg wel op.”
Met die mentaliteit is Ton in 2025 toegetreden tot het bestuur van de Werkgeversvereniging Fysiotherapie als penningmeester. Hoewel cijfers en organisatie hem goed liggen, draait het voor hem uiteindelijk vooral om mensen, samenwerking en de toekomst van het vak.
Van sportwereld naar fysiotherapie
Samen met zijn vrouw runt Ton twee praktijken in het Westland, in ’s Gravenzande en Monster. Inmiddels zijn die uitgegroeid tot moderne multidisciplinaire gezondheidscentra waar naast fysiotherapie en oefentherapie ook andere disciplines samenwerken, waaronder diëtetiek, osteopathie, GGZ, huid- en oedeemtherapie en medische pedicure.
“Het idee is dat cliënten zoveel mogelijk op één plek geholpen kunnen worden. We proberen echt samen te werken rondom de patiënt.”
Toch begon zijn loopbaan niet in de zorg. Jarenlang werkte Ton in de sport- en leisurebranche, onder meer bij SnowWorld en later bij Intersport Nederland. Daar hield hij zich bezig met internationale inkoop, onderhandelingen en organisatieontwikkeling.
“Ik heb onderhandelen geleerd op internationaal niveau, met grote fabrikanten en partijen wereldwijd. Die ervaring neem ik nu nog iedere dag mee.”
Toen de praktijk waar zijn vrouw werkte in 2012 mogelijk overgenomen kon worden, besloten ze samen die stap te zetten. Twee jaar later namen ze officieel de praktijk over.
“We zijn rustig gaan professionaliseren en uitbouwen. Van één locatie naar twee vestigingen, van drie medewerkers naar een team van acht fulltime collega’s.”
“Als je wilt dat er iets verandert, moet je zelf meedoen”
De keuze om toe te treden tot het bestuur van de WVF kwam niet zomaar uit de lucht vallen. Ton zag van dichtbij hoe verschillend werkgeverschap binnen de sector wordt ingevuld.
“We vinden als praktijkhouders vaak allemaal dat we het goed doen. Maar als je veel collega’s spreekt, hoor je ook dat dingen lang niet overal goed geregeld zijn. Als je wilt dat er een goede cao komt en dat de sector professioneler wordt, dan moet je daar actief aan bijdragen.”
De rol van penningmeester past volgens hem goed bij zijn ervaring.
“Veel fysiotherapeuten kiezen het vak omdat ze graag zorg verlenen, niet omdat ze enthousiast worden van cijfers of administratie. Laat dat nou net de kant zijn waar mijn ervaring ligt.”
“Een praktijk is óók een bedrijf”
Die zakelijke blik ziet Ton als essentieel voor een gezonde praktijkvoering.
“Goede zorg leveren is natuurlijk de basis. Maar een praktijk moet óók financieel gezond zijn. Je moet beslissingen nemen op basis van feiten en actuele cijfers, niet op onderbuikgevoel. Het begint bij structuur en overzicht. Administratie moet gewoon altijd op orde zijn. Agenda’s, declaraties, facturen, alles moet bijgewerkt zijn. Anders verlies je het overzicht en worden fouten gemaakt.”
Zelf haalt hij opvallend veel voldoening uit juist die organisatorische kant van het werk.
“Als een declaratie wordt afgewezen terwijl ik weet dat het wel klopt, dan duik ik daar helemaal in. Dat uitzoeken en uiteindelijk aantonen dat iets wél correct is, daar kan ik echt plezier uit halen.”
Zorgen over de toekomst van het vak
Hoewel Ton positief blijft over de fysiotherapie, maakt hij zich wel zorgen over de toekomst van de sector.
“Mijn grootste zorg is of er over vijf jaar nog voldoende therapeuten zijn. Veel praktijken hebben nu al moeite om vacatures in te vullen of waarnemers te vinden.”
Volgens hem is er meer aandacht nodig voor instroom en de aantrekkelijkheid van het vak.
“We merken allemaal dat de wachttijden oplopen, maar voor de overheid lijkt het nog niet urgent genoeg. Daar is het nog vijf voor twaalf, terwijl veel praktijkhouders zeggen: het is eigenlijk al vijf over twaalf.”
Tegelijkertijd blijft hij optimistisch.
“Zolang we met elkaar in gesprek blijven en de problemen blijven benoemen, komt er beweging. Dat zie je altijd. Zodra mensen samen nadenken over oplossingen, ontstaan er veranderingen.”
Tijd maken voor ontspanning
Naast zijn drukke werkzaamheden maakt Ton bewust tijd vrij voor ontspanning. Dat vindt hij belangrijk om in balans te blijven.
“We hebben een dochter die in Zwitserland woont, dus we zijn regelmatig in de Alpen te vinden. Zowel in de zomer als in de winter. Daarnaast ben ik al jaren actief als duikinstructeur. Onder water kun je alleen maar bezig zijn met dat moment. Dat is echt totale ontspanning. Maar ook fietsen hoort bij mijn ontspanning. Nederland heeft prachtige fietsroutes. Daar kan ik echt van genieten.”
Samen sterker
Wat hij WVF-leden vooral wil meegeven? Dat samenwerking essentieel is voor de toekomst van de beroepsgroep.
“Soms lijkt het belang van je eigen praktijk niet helemaal hetzelfde als het landelijke belang. Maar op de lange termijn komen die belangen meestal juist weer bij elkaar. Daarom is het belangrijk om af en toe ook over je eigen horizon heen te kijken.”
Met zijn combinatie van ondernemerschap, praktijkervaring en bestuurlijke betrokkenheid wil Ton bijdragen aan een sterke en toekomstbestendige fysiotherapiesector.
“Als je wilt dat dingen veranderen, moet je niet afwachten tot iemand anders het doet. Dan moet je zelf opstaan en meedoen.”
